20 okt onze laatste hele dag en 21 okt de terugreis

De blog van maandag stopte bij, we gaan naar onze hotelkamer en zien wel....

Dat we zien wel werd: douche, lezen, niks doen en slapen...de sandwich van vanmiddag aangevuld met zo'n mega croissant met kaas hield elke vorm van honger oftewel trek zoals dat moet heten weg dus de drang om eruit te gaan was er niet...

Xxxxxxx

dinsdag 20 okt....

Onze laatste hele strandpaviljoen dag begon na het ontbijt met cappuccino bij Le Mer en een paar souveniers kopen.

Begin van de middag op de kamer de spullen benodigd voor een dagje op een ligbed liggen vergaard en in een transportmiddel oftewel een middelgrote tas gedeponeerd

Bij het strandpaviljoen Posseidon    aangekomen stonden we voor de beslissing welke ligbedjes nemen we.... ze gaan in stelletjes met bijbehorend tafeltje en de keus was groot want we waren de eerste.

Er zijn een paar criteria die van belang zijn: de huidige en toekomstige stand van de zon oftewel de parasol schaduw op de ligbedjes, de kwaliteit van het bijbehorende tafeltje, de kwaliteit van het ligbedmatras en de locatie ten opzichte van het restaurant en de wandelroute van de bediening.....

Vrij snel de beslissing genomen welke ligbedjes aan onze criteria het best voldeden en ons geïnstalleerd. 

Ik had me voorgenomen om zo snel mogelijk die grote plas water in te gaan zodat er niet door het uitstel weer een toch maar niet kwam.

Na een waarschijnlijk belachelijk uitziend gestrompel over de eerste paar meters zeezand zo stoer als mogelijk op mijn leeftijd met een snoekduik het zilte nat in gedoken om vervolgens nog stoerder via een paar meter vrijeslag het strand achter mij te laten.

Wat ik al had verwacht werd bewaarheid. Het zeewater was heerlijk en terug zwemmend naar waar ik kon staan begon deze uit zeewater bestaande oer-omgeving voor mij als een mens geëvolueerd uit vissen en amfibieën prettig aan te voelen.

Weer terug op de droge kant van het strand: het zoute water weg gedouche onder vreselijk koud water, wat gelezen, dode octopus gegeten en lang geslapen.

Rond vier uur terug naar het hotel gelopen na een warm afscheid van de zeer vriendelijke ober zonder naam.

Uurtje bezig geweest met inpakken en wegen in verband met maximaal cabine 1x 10kg en ruim 1x 20kg oftewel genoeg....

Besloten om nog even 1 versnapering aan de boulevard te nemen en even later zaten we dus op het strandterras van Le Sur aan 1 cappuccino, 1 mohito en een bord grote braadworsten of zo iets met patat. Het werd al gauw donker met de bijbehorende prachtig rode horizon. We moesten dit dus maar beschouwen als ons afscheid moment van Griekenland na 5 heerlijke, avontuurlijke en intensieve weken.

We kwamen in vogelvlucht op de volgende herinneringen: de afdaling met al die ongelijke trappen van de stadsruine Mystras was het meest avontuurlijk, het bezoek aan het bergdorpje ... was bijzonder met dat authentieke restaurantje en die dorpsbewoners, het weerzien met Chios was zoals verwacht hartverwarmend, Kokkari op Samos met die spreuken op de woningen is de busrit zeker waard geweest, Mytilini op Lesbos heeft een heel mooi plekje in onze harten gekregen maar de weggevaren ferry erheen is ons grootste schrikmoment geweest. 

Terugkijkend zijn het 5 bijzondere weken geweest die onze liefde voor Griekenland nog groter hebben gemaakt vooral door de ontzettend aardige mensen die we ontmoet hebben zoals de dame van het busstation op Samos, de receptioniste in Mytilini,  de taxichauffeur in Sparta, de winkeliers en de receptioniste in Olympia en de ober van Poseidon in Kalamata en vele andere....

Als je culinaire kilo's wilt aankomen en van mooie wijn houdt is Griekenland zeker aan te raden maar voor ongezonde snacks en heel veel glazen gewoon water ook. Overal waar je gaat zitten worden gelijk twee grote glazen water op je tafel gezet. Het nationale drankje van Griekenland de Ouzo mag je zeker niet vergeten maar drink het met mate, al zal dat vaak niet lukken, want anders blijkt de volgende morgen dat dat spul je lichaam heeft overgenomen....

Straks vliegen we terug, ik schrijf dit half vier s'nachts, en als er niets bijzonders gebeurt sluit ik hiermee deze reeks vloggen/reisverhalen af en bedank ik degene die ze gevolgt hebben en je kan er zeker van zijn dat ik het heel leuk vind om 

Tot de volgende keer vanuit Malta, eind januari 2027 tot begin maart 2027 waar we dan voor de derde keer 6 weken heen gaan...