11 febr Sliema

Er zijn nog 2 plaatsen waar we vorig jaar al zijn geweest en daarna gaan we dus nieuwe plekjes ontdekken maar het is leuk om in een soort herkenning rond te dwalen en toch ook weer nieuwe dingen te zien en ervaringen op te doen. Sliema de economische hoofdstad is er zo een en in een vrij lege bus in de loop van de ochtend richting die wolkenkrabbers gereden.

Sliema is een mengelmoes van hoge gebouwen, een lange boulevard, oude flats en winkels maar overal even druk net als elke grote stad in Europa. 

Om koffie te drinken liepen we een brasserie met een erker boven het water met prachtig uitzicht binnen maar het bleek een sjiek restaurant te zijn en omdat het alweer 1 uur s'middags was besloten om dan maar hier te lunchen en zoals verwacht was het eten voortreffelijk, de bediening formeel en de andere gasten welgesteld.

Een lunch in dit soort restaurants duurt echter met een dessert erbij wel 2 keer zo lang als een hier heeft u iets te kauwen en daar kunt u afrekenen gelegenheid. Dus wat later dan verwacht onze wandeling over de boulevard aangevangen en toen bleek maar weer dat mijn beenzenuw en Erika haar dystrofie het flaneren af en toe veranderd in een bankje zitten hier en bankje zitten daar maar dat zal onze pret niet drukken want we hebben geen haast ,we zijn het gewend en ons glas blijft altijd half vol....

Wel een stuk van de wandeling over de boulevard richting het winkelcentrum vals gespeeld door een groot stuk met de bus te doen.

Bij het winkelcentrum nog wat macarons genuttigd net als vorig jaar in een replica van een Parijs theehuis Laduree. Toen het winkelcentrum in want we hadden zowaar een lijstje met benodigde spullen. Een zwarte tas, een iceteakan, een kannetje om melk warm te maken en een wie weet wat je tegenkom in zo'n grote shopping mall mentaliteit.

Na onze strooptocht richting een bushalte gelopen maar het was dus alweer spitsuur geworden oftewel tientallen jongeren bij de bushalte en onduidelijkheid over wanneer er een bus zou komen. Dus toch maar weer die Uber website ingezet en ondanks de vele files waren we om 7 uur 's avonds thuis. Nog wat gegeten, Olympische Spelen gekeken, gelezen en weer redelijk vroeg gaan slapen.

Gelukkig is Uber voor ons veranderd van die chauffeurs uitbuitende kapitalistische multinational in een volgens de chauffeurs die we gesproken hebben een goede manier om wat te verdienen in een redelijk vrij beroep ondanks de 20% fee die ze moeten afdragen aan Uber. Wie zijn wij om te oordelen over jonge mensen die niet zoveel mogelijkheden als wij hadden en hebben....

Conclusie van de dag:

De meeste jong volwassenen in Europa willen best hard werken en verdienen dus meer mogelijkheden en kansen om dat te doen.