25 febr rust en 26 febr naar Gozo eiland
26 februari 2026 - Gozo, Malta
Wo 25 febr, een welverdiende rustdag want na drie actieve dagen zijn onze benen geradbraakt.
Do 26 febr, vandaag gaan we naar het eilandje Gozo wat een half uurtje varen westelijk van het hoofdeiland van Malta ligt. Om tien uur was de taxi er en met een voor het eerst niet zo vriendelijke chauffeur waren we kwart voor elf bij de ferryhaven. De ferry vertrok vrij snel en al zaten we binnen in het restaurant toch genoten van de mooie vergezichten met prachtige baaien en steile kliffen.
Na aankomst i.v.m. de drukte bij de uitgang van het havengebouw wat verderop gelopen en daar een Uber geappt. Dit keer een vrouwelijke chauffeur en wij dus extra snel in ons hotel.

Eerst een vroege lunch genomen en rond twaalf uur konden we al in onze kamer al was de inchecktijd pas drie uur. Uitgepakt en een taxi besteld om naar onze eerste en belangrijkste bezienswaardigheid te gaan. De tempelruines van GGantija.
Het museum was weer erg informatief en de wandeling naar de ruïnes door het uitzicht over Gozo en de beplanting een sprookje
De tempelruines waren imposant en veel hoger dan die op Malta. Erdoor en omheen gewandeld en genoten van die blik op een cultuur van ruim 5.000 jaar geleden.
In de 17de eeuw ging de rijke adel uit Noord Europa op avontuurlijke reizen. Niet precies wetende wat die stapel stenen was kerfden ze hun namen erin met het jaartal...
Wat gaan we nu doen was de vraag want we hadden wel wat suggesties in het hotel gekregen en ik had natuurlijk een hele rondtoer met Uber bedacht maar het was al vier uur dus dat gingen we allemaal niet meer doen.
Door al die weken wandelen en geregeld te actief doen zijn onze lichamen niet meer zo fit. Besloten om eerst naar het dorpscentrum te wandelen want dat was maar 500 meter en daar zouden terrasjes zijn.
Daar op een terrasje wat gedronken en onderzocht wat we nog wel konden doen. Kliffen bekijken leek ons wel wat en volgens chatGPT waren die van Sannat erg mooi en niet ver lopen vanaf de weg.
De Uber chauffeur zette ons af bij een wandelpad en vertelde dat als we dat zouden aflopen we bij de kliffen zouden komen. Wij dus op hoop van zegen dat pad volgen en al snel bleek dat we niet in een grapje waren terecht gekomen want we waren niet de enige die als lemmingen naar de afgrond liepen dus waarschijnlijk zou zijn suggestie wel kloppen.
na ongeveer zo'n 500 meter over gelukkig een mooi pad kwamen we bij de rand van het eiland Gozo aan. Het pad kronkelde zich nu langs flinke dieptes en wij bleven dus zo rechts mogelijk op het pad lopen omdat naar beneden storten niet ons doel was. foto's nemen werdt dus het tarten van de zwaartekracht.

Maar verderop gaf het pad dan toch echt een prachtig uitzicht op witte kliffen die majestueus uit de zee oprezen.

Wat verderop zagen we een groep waaghalzen die foto's en selfies aan het maken waren zo dicht mogelijk bij de rand van de kliffen maar die hadden misschien een deal met de zwaartekracht gemaakt en liepen dus geen gevaar.
Blij dat we bedacht hadden om hier nog even heen te gaan al was het al wat later geworden. Rond zes uur besloten om terug te lopen want we moesten nog een Uber zien te krijgen hier in niemandsland.
En dat viel dus ook niet mee, spitsuur en geen dorp in de buurt. Na veel afwijzingen van Uber om ons te komen halen besloten om alvast richting het eerste dorp verderop te lopen....
Een geluk bij een tegenvaller was wel dat we nu de zonsondergang wel gingen meemaken en dat bleek de tegenvaller ruimschoots goed te maken. Prachtig om mee te maken en het was stom geweest om snel in het hotel terug te willen zijn alleen maar i.v.m. de toename van de kou.




Maar we moesten dus nog wel een flinke wandeling maken naar het dorp en het werd dus al donker en kouder. Wel een bushalte gevonden maar de bus zou pas over 50 minuten komen. Voor de eerste keer de concurrent van Uber dus Bolt geappt en het bleek dat die wel zou komen en zelfs al in 8 minuten en dus even later waren we onderweg naar ons hotel.
Ons hotel was maar 3 km ver dus daar waren we zo. Op onze kamer opgewarmd en daarna beneden in het restaurant heerlijk gegeten. Geen nagerecht want we vielen in slaap boven ons bord.
Erg moe maar tevreden in slaap gevallen op onze mooie hotelkamer en geslapen als een os of welk dier wat altijd goed slaapt dan ook....
Leermoment van de dag,
Wacht altijd op de zonsondergang als je aan het eind van de dag een mooi vergezichten richting westen hebt.
















































































- Nht: Erika Paul fijne thuis komst
- Ankie Wieten: Ik heb geweldig genoten van…
- Jacqueline: Ook weer lekker om even in…
- Carry Miltenburg: Het zit er weer op en jullie…
- Carry Miltenburg: Het zit er dus weer op thuis…
Alle reacties »