Za 14 febr wandeltocht - zo 15 ma 16 rustdag

Za 14 febr,      s'morgens dus eerst op consul bij de arts aan de apotheek geweest. Het consult koste euro 12,00 en de vergeten 30 stuks lisinopril tegen te hoge bloedruk koste 12,39 oftwel een fractie van de Nederlandse prijzen.

Omdat het extra mooi weer zou zijn besloten om een natuurwandeling te doen. De heuvel, 130 mtr hoog, waar wij op uitkijken heeft een kasteel en volgens Google Maps wat wandelpaden...

Met de bus die kant op gegaan en vanaf de bushalte via een weg die licht omhoog liep soms door bebouwing maar ook tussen grafheuvels uit de phoenische tijd circa 500 jaar voor Christus. Verderop was dus dat verlaten kasteel met ernaast het begin van een hotel maar de investering is stop gezet wat vreemd is want de locatie is prachtig.

Stukje terug zat het restaurant waar we zouden gaan lunchen en dat was weer een schot in de roos. Prachtig uitzicht, leuke bediening en het lekkerste eten tot nu toe op Malta. Het eten duurde echter wel een uur en was veel teveel maar echt genoten en dat uur wachten klopte wel met al die verse groenten.

Voldaan onze wandeltocht voortgezet en het traject werdt nu echt prachtig met lage rotsen en een ongelooflijke diversiteit aan planten en cactussen. Al protesteerde mijn linkerbeen geregeld over de soms hellende route en had Erika best moeite met het met keien bezaaide pad we genoten echt van wat we zagen na al die stedelijke bebouwing van de laatste weken.

Terug in de bebouwde kom verwonderde we ons over een gevaren bord voor katten. Wij hebben die gevaarlijke katten niet gezien maar wie weet.....

Verderop kwamen we op de hoofdweg die naar het centrum van Mellieha liep, onze eindbestemming voor vandaag.

Net na een benzinestation was een oversteekplaats en waarschijnlijk door mijn versnelling begaf mijn toch al protesterende linker been het. Op de stoep aangekomen viel ik op de grond en mijn linker been was totaal gevoelloos. Wat toegesnelde maltezers hielpen me om op een verhoging voor een winkel te gaan zitten. Erika was natuurlijk ontzettend geschrokken maar ik kon haar gelukkig al snel geruststellen dat het gevoel weer terug kwam in mijn been.

Erika wilde een Uber bestellen om terug naar huis te gaan maar omdat ik voelde dat het gevoel weer goed terug was wilde ik onder protest van Erika onze wandeltocht afmaken.

Ik weet nu dus zeker dat mijn linkerbeen probleem een beknelde zenuw is wat vrienden al zeiden en chatGPT beaamde. Terug in Utrecht dus naar mijn neuroloog om te kijken of er wat aan te doen is.

Dus met Erika aan mijn zijde en die geen cm van mijn zijde wilde wijken ook al was de stoep soms erg smal. Zonder verdere problemen naar de foyer van een hotel midden in het centrum gelopen en daar 2 potten thee en carnavals-gebak genuttigd. Ondertussen was het alweer zes uur s'avonds geworden en dus een Uber besteld maar door de spitstijd duurde dat nog 15 minuten. Ons begon op te vallen dat dit sjieke interieur hotel bevolkt werd door coronation street achtige types uit Engeland met heel veel overgewicht en veel te strakke jurkjes wat ons onbedoeld tot een humorvolle conversatie bracht.

Terug in het appartement realiseerden we ons wel dat ik er goed vanaf was gekomen met alleen wat last van mijn enkel en knie maar geen gevoelloos gevoel meer in mijn been.

Twee dagen rust ingelast om niets te forseren en nu ik dit schrijf maandag 16 febr om drie uur s'middags is mijn enkel en knie ook alweer in orde.

Les van de dag,

Zenuwbaan problemen zijn niet het vakgebied van Fysiotherapeuten.